ช่วงมีนาคม–พฤษภาคม 2569 ซึ่งควรเป็นช่วงน้ำน้อยที่สุดของปี กลับพบปริมาณน้ำไหลจริงสูงกว่าสภาพธรรมชาติเกือบสองเท่า โดยเฉพาะที่สถานีเชียงแสน การปล่อยน้ำจากเขื่อนในจีนเพียงประเทศเดียวทำให้ปริมาณน้ำเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าของอัตราธรรมชาติ
แม้สถานีจิ่งหงจะเป็นตัวชี้วัดล่วงหน้าของระดับน้ำโขงของทั้งฝั่งไทยและฝั่งลาวได้ แต่ก็ยังมีปัจจัยอื่น ๆ ที่ยังส่งผลต่อระดับน้ำในแม่น้ำโขง เช่น สภาพอากาศและมรสุมตามฤดูกาล, เขื่อนในประเทศลำน้ำโขงตอนล่างและลำน้ำสาขา, ปัจจัยจากความต้องการใช้น้ำที่มากขึ้น
ทั้งนี้ การเปลี่ยนแปลงระดับน้ำในแม่น้ำโขงเป็นผลกระทบแบบลูกโซ่ ที่เกิดจากทั้งสภาวะโลกร้อน (Climate Change) และการพัฒนาทางเศรษฐกิจของทุกประเทศในลุ่มน้ำร่วมกัน
