“ขี้เกียจ” ก็มีประโยชน์…ถ้ารู้จักพักอย่างถูกวิธี

ทุกวันนี้เราอยู่ในสังคมที่ยกย่อง “ความขยัน” หรือต้องเป็น “คนเก่งในทุกวัน” จนบางครั้งก็หลงลืมตัวเอง จนรู้สึกผิดเพียงแค่นั่งพักสัก 15 นาที หรือไม่ทำอะไรเลยไม่กี่นาที

ตามแนวคิด Farniente ของอิตาลี ที่หมายถึง “ความสุขของการไม่ทำอะไรเลย” และ Niksen ของเนเธอร์แลนด์ ต่างชี้ให้เห็นว่า การอนุญาตให้ตัวเองหยุดพักบ้าง เป็นช่วงเวลาที่ช่วยให้สมองและร่างกายได้ฟื้นฟู ลดความเครียด เพิ่มความคิดสร้างสรรค์ และกลับมาทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น อย่างไรก็ตาม การพักควรมี “ขอบเขต” ที่พอดี

ข้อเสียของความขี้เกียจ (เมื่อมากเกินไป)
1. สุขภาพกายแย่ลง ไม่ค่อยขยับร่างกาย กล้ามเนื้ออ่อนแรง และปัญหาสุขภาพในระยะยาว
2. ผัดวันประกันพรุ่ง เลื่อนงานไปเรื่อย ๆ จนงานสะสม
3. เป้าหมายไม่คืบหน้า ขาดแรงจูงใจ ไม่ลงมือทำ ทำให้ไปไม่ถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้
4. ลดประสิทธิภาพในการทำงาน เสียเวลาไปกับการผัดผ่อน จนงานเสร็จช้าหรือคุณภาพลดลง
5. กระทบสุขภาพจิต ความรู้สึกเฉื่อยชา อาจนำไปสู่ความรู้สึกผิด ไม่มั่นใจในตัวเอง และหมดไฟ
6. ห่างเหินจากคนรอบตัว ไม่อยากพบปะหรือทำกิจกรรมร่วมกับผู้อื่น จนส่งผลต่อความสัมพันธ์

การพัก ไม่ใช่รางวัลของคนทำงานหนัก แต่เป็นสิ่งจำเป็นที่ทำให้เราทำงานและใช้ชีวิตต่อได้อย่างมีประสิทธิภาพ